12. LGBTi Onur Yürüyüşü

Bu kez oldukça renkli bir içerikle karşındayım blog. Ve fakat öyle çiçek böcek, ne bileyim baharın renkleri filan değil. Bu sene 12.si düzenlenen Onur Yürüyüşüne katıldık Eylem'le. Evet ikimiz de karşı cinsten hoşlanıyoruz ama bu hem LGBTi bireylerine destek olmamıza hem de bu neşeli ortamın bir parçası olmamıza engel değil elbette.



Aslında Gezi'den hemen sonraki yürüyüşe katılmak isterdim ama İstanbul'da değildim o sıralar. Aradan 1 sene geçmişti ama direniş emareleri bu yürüyüşte de kendini gösteriyordu. Gezi'den önceki onur yürüyüşlerine bu denli katılım olmuyordu muhtemelen. İnsanlar dayanışmayı-farklılıklara saygı duymayı öğrendikten sonra böyle olmuş olabilir diye düşünüyorum şahsen. Yine de öğrenmeyenler için verilecek mesajlar açıktı:

Malum, yürüyüşler Taksim Meydanı ağzında başlayıp Tünel'e kadar gidiyor. Buralar henüz başlangıç:

Arada marşlar söyleniyor, pankartlar kaldırılıyordu:

Ben de fotoğraf çekmeye devam ediyordum etrafımda dönerek. Yalnız bi dakka lan. Eylem?!

Hı, tamam sadece fotoğraf çektirmek istemiş. Hala beni seviyor, emin olduktan sonra yola devam ettik. Yalnız ortam o kadar renkli ki:



Korkusuz, ön yargılardan arınılmış bir yer. Kitlesel yürüyüşlerde fotoğraf çekmek ise zannettiğim kadar kolay değilmiş.


Ve niyeyse eğik kadraj çekmekten başka bi şey yapmadım sanırım. Ya o tarafa ya bu tarafa yatırdım kamerayı.


Bırakınız sevişsinler be kardeşim! Size ne yani...


Yürüyüş devam ederken, balkonda bu çift öpüşünce çılgın attı insanlar. Sabit açılı lensim olduğu için biraz crop yapmak dışında çözüm üretemedim ne yazık ki:

Yürüyüş coşkuyla devam etti.



Elbette İstiklal Caddesi dediğin, hele hele eylem varken polissiz, tomasız olur mu? Neyse ki müdahale olmadı. Fakat imzalamışlar tomayı:

Neyse işte. Olaysız biten yürüyüşün ardından biz de bir şeyler atıştırıp işimize baktık. Güzel bir deneyimdi. Umarım her sene daha renkli, daha neşeli olarak yapılmaya devam edilir onur yürüyüşleri.

Sevgiler... 

Yorumlar